Edebiyat Atölyesi

Lumpenproletarya `Marksist` teoride - sınıf bilincinden yoksun altsınıfa anlamında kullanılır. Karl Marx ve Friedrich Engels bu kelimeyi 1840'larda türettiler ve özellikle 1848 devrimleri sırasında, toplumun gerici ve karşı-devrimci güçler tarafından sömürülen düşüncesiz alt katmanlarına atıfta bulunmak için kullandılar. Lümpen proletaryanın devrimci potansiyelini göz ardı ettiler ve proletarya ile karşılaştırdılar.  Almanya Sosyal Demokrat Partisi, yüzyılın başında bu terimi geniş çapta kullandı. Vladimir Lenin ve Leon Trotsky Marx'ın argümanlarını takip etti ve grubun devrimci potansiyelini reddetti, Mao Zedong ise uygun liderliğin bundan yararlanabileceğini savundu. 1960'larda Frantz Fanon'un `The Wretched of the Earth`  (Yeryüzünün Lanetlileri) kitabında Batı'da popüler hale getirilen `Lumpenproletarya` kelimesi sosyolojik bir terim olarak benimsenir. Bununla birlikte, bu kelimenin belirsizliği ve tarihsel geçmişi onun bir istismar terimi olarak...

  Antik Yunan tiyatrosu öncü tiyatro yazarları: Sophokles, Aiskhylos, Euripides, Aristophanes Sophokles Kral Oidipus Oidipus Kolonos'ta Antigone Elektra Trakhisli Kadınlar Aiskhylos Yalvaran Kızlar Persler Thebai'ya Karşı Yediler Oresteia Agamemnon Adak Sunucuları Yakarıcılar Eumenidler Zincire Vurulmuş Prometheus Euripides Alkestis (M. Ö. 438, ikinci ödül) Medea (M. Ö. 431, üçüncü ödül) Herakleidae (yak. M. Ö. 430) Hippolitus (M. Ö. 428, birinci ödül) Andromahi (yak. M. Ö. 425) Hekabe (yak. M. Ö. 424) Yalvaranlar (yak. M. Ö. 423) Elektra (yak. M. Ö. 420) Herakles (yak. M. Ö. 416) Truvalı kadınlar (M. Ö. 415, ikinci ödül) İphigenia Tauris'de (yak. M. Ö. 414) İon (yak. M. Ö. 414) Helen (M. Ö. 412) Fenikeli kadınlar (yak. M. Ö. 410) Orestes (M. Ö. 408) Bacchae ve İphigenia Avlis'de (M. Ö. 405, ölümünden sonra, birinci ödül) Aristophanes İÖ 425; Akharnai'lılar İÖ 424; Atlılar İÖ 423; Bulutlar İÖ 422; Eşek Arıları: Yargıçlar İÖ 421 başları; Barış İÖ 414; Kuşlar İO 411;...

  Tiyatronun Kökeni ve Temel Unsurları Tiyatro Eski Yunanistan’da doğmuştur. Hayatın, maddi, manevi her davranışını bir masala, bir mitolojiye bağlıyan Antik Yunanlılar bolluk, bereket, hasat  zevk, eğlence, içkiyi temsil eden , bir “tanrı kahraman” düşünmüşlerdi.  Asma ağacı gibi ölüp yeniden doğan, haz ve acı arasında iki uçta gidip gelen bir karaktere sahip olan Dionysos manik depresif duygu durumunu temsil eden  bağ bozumu, hasat ve şarap tanrısıdır. (1) On iki Olympos tanrısından biri, Zeus ile Semele’nin oğlu olan zaman zaman kendilerine, saadet, neşe ve bereket veren Dionysos'a, şükranlarını ödemek ve bol ürün alabilmek için belli günlerde “Dionysos Şenlikleri” düzenlediler. "Bu eğlenceler sırasında içip keyiflenen bazı kimseler, bulundukları yerden ortaya fırlar, taklitler yapar, güldürücü hikâyeler anlatırlardı. Önceleri rasgele kimselerin akıllarına estikçe yaptıkları bu oyunlar, zaman geçtikçe şenliklerin geleneği oldu. Daha sonra bazı kimseler, bu işi ken...